Murmels

moeder zijn is leuk!

En toen was er bij ons ingebroken

Het was even stil op Murmels vorige week. Op Eerste Paasdag is er namelijk bij ons ingebroken.
Ik had van te voren niet gedacht dat een inbraak zóveel werk zou zijn! Wij zijn een paar dagen fulltime bezig geweest. Met inventariseren, met foto’s zoeken van mijn juwelen, met opruimen..

Hoe dan ook, wat is er gebeurd?

Wij hadden ons al weken verheugd om de Pasen bij mijn ouders door te brengen. ‘Volpension’ noemen wij dat altijd. We zouden paaseieren gaan zoeken in de tuin en lekker eten met zijn allen. Op zondagmiddag vertrokken wij rond half 2 met onze trolley richting CS. Mijn ouders wonen zo’n 100km verderop in Gelderland dus dat is wel even een reisje.

Paaseieren gezocht, kindje blij, iedereen blij, mini soepje als amuse gegeten en toen moesten we even wachten op de hoofdmaaltijd. Mijn moeder had zelf gnocchi gemaakt!

Toen ging de telefoon van Niels en ik hoorde hem vanuit de hal Gódver schreeuwen. Ik wist direct dat het foute boel was. Hij kwam de woonkamer binnen en zei, “ik heb de politie aan de telefoon en er is bij ons ingebroken”. Ik ging in shock. Ik wilde weten hoe het met de katten was. Wat was er weg? Ik huilde en begon keihard te klappertanden. Dat heb ik nog uren volgehouden. Lila zei; “mama niet doen, je tanden gaan zo kapot”.

De politie zei dat het geen pretje was wat ze hadden aangetroffen. Het was een puinhoop. De voordeur had wagenwijd open gestaan. De laptop van Niels was weg. Verder wisten we niks. Of er iemand nog zin in gnocchi had? Nee. We wilden terug naar Amsterdam. Mijn moeder was zo lief dat ze ons wilde brengen. Lila bleef bij opa.

En dan is Amsterdam ineens echt ver weg. Ik ging er van uit dat mijn pc weg zou zijn, met mijn harde schijf als backup er bovenop. Dus alle foto’s weg. Al mijn werk weg. Cash geld dat in huis lag. Waren de katten oké?

We kwamen thuis en namen de eerste schade op. Mijn computer stond er nog. Yes! Hoe kon dat nou? O ja, mijn juwelen. Ik had al mijn juwelen die ik in 40 jaar verzameld had in een Wesco mini grandy zitten. Weg. Hele kist weg. Oma’s horloge, mama’s juwelen, mijn eerste Swatch. Alles weg.

Werkelijk elk laadje was opengetrokken en het was een puinhoop. Op ons bed lagen spullen die ze uit lades hadden gekieperd. De katten lagen met zijn drietjes heel relaxed tussen de rommel te slapen. Few, weer een opluchting.. Lila’s kamer hadden ze ook onder handen genomen.

inbraak

Vanwege de Pasen kon het nog wel even duren voordat het forensisch onderzoek gedaan zou worden. Dit betekende dat wij twee dagen met handschoenen aan in huis moesten bewegen en niks aan mochten raken. We konden de sloten nog niet vervangen dus we hebben twee dagen opgesloten gezeten in huis.

Op maandagochtend kwam wel een aardige agente onze paspoorten terugbrengen. Ze hadden een melding gekregen van iemand die twee jongens iets had zien verstoppen in de bosjes. Daar is de politie naar gaan kijken en daar lagen onder andere onze paspoorten. “En andere spullen met namen erop”. Volgens haar hadden we echt mazzel met die paspoorten want identiteitsfraude wil je niet ook nog eens op je dak hebben.

Ik was ondertussen begonnen met een lijst van alles wat was gestolen. Wat er allemaal in die kist zat is nooit meer te achterhalen, want nogmaals, dat was 40 jaar geschiedenis. De rechercheur zei me dat het heel belangrijk was alles goed te omschrijven omdat ze zo als ze iets vinden dat aan mij kunnen koppelen.
Zeker nadat we mochten opruimen, kwamen er steeds meer dingen aan het licht die weg waren. Vrijwel lege handtassen, Britse ponden in een portemonnee. Echt veel spullen. Sukkels!

Ik heb twee adviezen naar aanleiding van deze inbraak. Vooral aan mezelf!!
1 Maak foto’s van al je kostbaarheden. Liefst met jou erbij.
2 Investeer in een cloud, of neem een gratis cloud. Ik was bijna al mijn foto’s kwijt geweest!

We weten niet hoe ze zijn binnengekomen. Er was geen braakschade. Waarschijnlijk een valse sleutel. Hoe kwamen ze daar dan aan? Wie doen mij willens en wetens zoveel pijn? Wie is er zo meedogenloos? Hoezo neem je voor zo’n kleine buit zoveel risico?

Veel van mijn spullen zullen ze waarschijnlijk gewoon weggooien. Mooi kut.

[really_simple_share]

Plaats een reactie

Nog geen reacties.